Cześć!
Dzisiaj postanowiłam, że dodam notkę na blog bo dawno nic nie pisałam. Dzisiaj mam bardzo dobry humor i mam wenę na notkę. Nie będzie to notka o fotografii, nie będzie to o modzie, czy innych duperelach, napiszę o czymś co dzieje się w moim życiu, w mojej głowie i coś co może zmotywować każdego. Nie będę nikogo namawiać do zmiany swojego życia, ale być może ktoś kto chciałby zmienić coś w swoim życiu po przeczytaniu tej notki ZACZNIE ŻYĆ.
Moje życie przez jakiś okres czasu było jedną wielką katastrofą. Moje samopoczucie i moja samoocena malały z dnia na dzień, a ja w tej depresji co robiłam? JADŁAM, jadłam i jadłam. Wrzucałam w siebie jak w śmietnik, jedząc niezdrową żywność czułam się " lepiej " powtarzając sobie że przecież raz nie zaszkodzi i tak codziennie...Wieczorami patrząc w lusterko użalając się nad swoim wyglądem powtarzałam sobie, że od jutra zacznę ćwiczyć, mniej jeść, wgl nie jeść. Metod wynalazłam setki, jednak wszystkie kończyły się niepowodzeniem, ponieważ trwały może z tydzień. I tak znów, jedzenie, użalanie się nad sobą, jedzenie, użalanie się. Koło, istne koło bez wyjścia. Głodówki, mniej posiłków. To nie jest dobra droga do tego by schudnąć parę niepotrzebnych kilo. Teraz już to wiem, kiedyś myślałam, że taka próba odchudzania będzie skuteczna, a okazuje się, że guzik prawda! I mijały dni, tygodnie, miesiące, a ja nie miałam nic tylko użalanie się nad sobą, że jestem za gruba, że się sobie nie podobam, że każdy mi pewnie za plecami mówi, że wyglądam jak krowa. Tak się czułam. Źle, a nawet TRAGICZNIE. Próbowałam nawet zaakceptować swoje ciało, swój wygląd, ale nie potrafiłam. Czułam się źle, chciałam po prostu żyć zdrowo. Nic gorszego w życiu mnie nie spotkało niż to, że doprowadziłam swoje ciało do takiego stanu i pomimo wyrzutów sumienia robiłam nadal źle. W końcu, przyszedł dzień ostateczny. Stanęłam w lustrze i powiedziałam sobie STOP. Nawrzucałam sobie i powiedziałam, że nie chce. W jaki sposób mogło to zmienić mnie i moje dotychczasowe nawyki? W sumie, w żaden, po prostu przestałam starać się siebie akceptować na siłę, przestałam w siebie wierzyć i zapaliła się lampka. Nie wierzę w siebie, nie akceptuje siebie, a to przecież chyba w życiu jest najważniejsze. Być może już pisałam tutaj na ten temat i ta notka będzie bardzo podobna do poprzedniej, ale ja cieszę się z tego, że mogę się z wami dzielić takimi rzeczami, bo tak w głębi serca mam nadzieję, że ktoś dzięki mnie nabierze wiary i motywacji do tego by w końcu zrobić w życiu coś dla siebie. Jeśli się w życiu czegoś bardzo pragnie, nie można stać w miejscu tylko iść do przodu i nawet małymi kroczkami dążyć do celu, do spełnienia marzeń, bo tak naprawdę życie ma się tylko jedno i powinno się o tym pamiętać! Upadasz, wstajesz, upadasz, wstajesz. Życie to walka, Polacy oddali za nas życie na wojnie choć upadali, wstawali silniejsi, wygrali walkę, odzyskaliśmy niepodległość. Najgorsza walka jaka może teraz być dla Ciebie jest niczym w porównaniu do walki na poligonie, gdzie z każdego frontu mogłeś dostać kulkę w łeb, ale najsilniejsi przetrwali, ponieważ TEGO CHCIELI, WIERZYLI W TO I SIĘ NIE PODDAWALI. Więc, ty też wstań silniejszy i uwierz w to, bo wiara czyni cuda, choć to banalnie powiedziane, jeśli w coś bardzo wierzysz to w końcu będziesz przekonany, że DASZ RADĘ I CHCESZ. Jeśli chcesz być gwiazdą telewizyjną, fotografem, lekarzem, prawnikiem itd. To walcz o to i nie poddawaj się, nie stawaj w miejscu, idź do przodu, a na pewno nie będziesz żałował. Nic nie przychodzi od zaraz, ale jeśli nie poddasz się i będziesz tego chciał uda Ci się, a wtedy na końcu powiesz " było warto jestem z siebie dumny/dumna".
Moja walka trwała 3 miesiące i trwa nadal. Udało mi się zrzucić 16 kg. Były gorsze dni, dni w których już po prostu miałam dosyć, ale cel miałam jeden i chciałam dojść do końca. Po każdej porażce wstałam i szłam dalej, miałam silną wolę i motywację, którą mam do dziś. Przede mną jeszcze 5 kg, to pikuś w porównaniu do tego ile już z siebie zrzuciłam. Nie były to tylko zbędę kilogramy, ale także część mojego nieudanego życia, porażki które w życiu poniosłam i które udało mi się teraz zrzucić i zostawić daleko za sobą. Motywacje mam z dnia na dzień coraz większą, sprawia mi to wiele radości i uśmiechu na twarzy kiedy wchodzę do sklepu z ciuchami i wszystko na mnie pasuje, gdy widzę się codziennie w lustrze i z niedowierzaniem patrze na siebie i myślę " udało mi się, hura". Niektórzy motywują się oglądając zdjęcia osób przed i po metamorfozie odchudzającej. Mnie osobiście to nie motywuje, ponieważ wtedy po prostu tylko mówisz że też tak chcesz, że łał, brawo dla tej osoby. Choć mówisz sobie że też tak będziesz wyglądać " kiedyś". Właśnie, powiedzenie " od jutra", w ostateczności zaczynasz użalać się nad sobą, bo popadasz w kompleksy, że są osoby na świecie które tak wyglądają, a ty jedynie co robisz mówisz " od jutra". Uważam, że tego określenia nie powinno być w polskim słowniku. Bardziej odpowiedniejsze było by częściej używane określenie " TEŻ CHCE TAK WYGLĄDAĆ I BĘDĘ I ZACZNĘ JUŻ OD DZIŚ" Za dużo słów, by można było to powiedzieć, a co dopiero zrobić to. Puste słowa, jak niekiedy " kocham Cię". Choć szczerze takie słowa mają silniejszą moc, by w to uwierzyć. W życiu jak w bajce nie dostaniesz magicznej różdżki i jednym machnięciem nie wyczarujesz z siebie modelki. Wszystko najpierw dzieje się w twojej głowie, żadne książki motywacyjne, hipnozy, czy też takie moje pierdolenie o tym jak się zmotywować, nie poprowadzą Ciebie odpowiednią drogą. Musisz zakodować sobie w głowie jedno najważniejsze " życia mam tylko jedno, więc korzystam z niego na sto procent". Jeśli teraz czegoś nie osiągniesz, czy też nie będziesz chciał spróbować, będziesz na koniec życia żałował i pluł sobie w twarz " dlaczego ja nie wykorzystałam takiej wielkiej szansy którą dostałam od życia?!" Nie zwalaj winy na cały świat gdy coś Ci nie wychodzi, bo to wyłącznie twoja wina, nie poddawaj się wtedy tylko wstań i napraw błędy, idź dalej. Nie czekaj na cud, bo cuda się nie zdarzają, od tak. Będziesz sobie mówił, że stał się cud, bo schudłam, a tak naprawdę to żaden cud, to jedynie twoja silna wola i chęci, motywacja o którą jest trudno. Musisz w siebie uwierzyć i zrobić ten pierwszy krok i nie wymyślać sobie, że dzisiaj jednak nie dam rady bo mi się nie chce, bo się nie wyspałem, bo jest pogoda do dupy, tylko " NIE PIERDOL, rusz dupe. Motywacja do Ciebie nie przyjdzie z dnia na dzień, musisz o nią zabiegać każdego dnia i z dnia na dzień chcieć jej więcej i więcej.
Nie wiem, czy byłam w stanie kogoś tym " ruszyć", ale mnie to ruszyło, a jeśli ja potrafiłam, to każdy potrafi, nie ma rzeczy niemożliwych.
Zawsze piszę chaotycznie, dawno nie pisałam notki, także liczę na wyrazy zrozumienia. Mam sto myśli na minutę, ciężko mi jest czytać to co piszę, bo nie zawsze na koniec mi się to podoba, ale w głębi serca wierzę w to, że kiedyś ktoś dzięki mojej notce weźmie swoje życie w garść i osiągnie swój cel w życiu, tak jak ja, bo życzę tego każdemu z całego serca! :)
Moja walka trwała 3 miesiące i trwa nadal. Udało mi się zrzucić 16 kg. Były gorsze dni, dni w których już po prostu miałam dosyć, ale cel miałam jeden i chciałam dojść do końca. Po każdej porażce wstałam i szłam dalej, miałam silną wolę i motywację, którą mam do dziś. Przede mną jeszcze 5 kg, to pikuś w porównaniu do tego ile już z siebie zrzuciłam. Nie były to tylko zbędę kilogramy, ale także część mojego nieudanego życia, porażki które w życiu poniosłam i które udało mi się teraz zrzucić i zostawić daleko za sobą. Motywacje mam z dnia na dzień coraz większą, sprawia mi to wiele radości i uśmiechu na twarzy kiedy wchodzę do sklepu z ciuchami i wszystko na mnie pasuje, gdy widzę się codziennie w lustrze i z niedowierzaniem patrze na siebie i myślę " udało mi się, hura". Niektórzy motywują się oglądając zdjęcia osób przed i po metamorfozie odchudzającej. Mnie osobiście to nie motywuje, ponieważ wtedy po prostu tylko mówisz że też tak chcesz, że łał, brawo dla tej osoby. Choć mówisz sobie że też tak będziesz wyglądać " kiedyś". Właśnie, powiedzenie " od jutra", w ostateczności zaczynasz użalać się nad sobą, bo popadasz w kompleksy, że są osoby na świecie które tak wyglądają, a ty jedynie co robisz mówisz " od jutra". Uważam, że tego określenia nie powinno być w polskim słowniku. Bardziej odpowiedniejsze było by częściej używane określenie " TEŻ CHCE TAK WYGLĄDAĆ I BĘDĘ I ZACZNĘ JUŻ OD DZIŚ" Za dużo słów, by można było to powiedzieć, a co dopiero zrobić to. Puste słowa, jak niekiedy " kocham Cię". Choć szczerze takie słowa mają silniejszą moc, by w to uwierzyć. W życiu jak w bajce nie dostaniesz magicznej różdżki i jednym machnięciem nie wyczarujesz z siebie modelki. Wszystko najpierw dzieje się w twojej głowie, żadne książki motywacyjne, hipnozy, czy też takie moje pierdolenie o tym jak się zmotywować, nie poprowadzą Ciebie odpowiednią drogą. Musisz zakodować sobie w głowie jedno najważniejsze " życia mam tylko jedno, więc korzystam z niego na sto procent". Jeśli teraz czegoś nie osiągniesz, czy też nie będziesz chciał spróbować, będziesz na koniec życia żałował i pluł sobie w twarz " dlaczego ja nie wykorzystałam takiej wielkiej szansy którą dostałam od życia?!" Nie zwalaj winy na cały świat gdy coś Ci nie wychodzi, bo to wyłącznie twoja wina, nie poddawaj się wtedy tylko wstań i napraw błędy, idź dalej. Nie czekaj na cud, bo cuda się nie zdarzają, od tak. Będziesz sobie mówił, że stał się cud, bo schudłam, a tak naprawdę to żaden cud, to jedynie twoja silna wola i chęci, motywacja o którą jest trudno. Musisz w siebie uwierzyć i zrobić ten pierwszy krok i nie wymyślać sobie, że dzisiaj jednak nie dam rady bo mi się nie chce, bo się nie wyspałem, bo jest pogoda do dupy, tylko " NIE PIERDOL, rusz dupe. Motywacja do Ciebie nie przyjdzie z dnia na dzień, musisz o nią zabiegać każdego dnia i z dnia na dzień chcieć jej więcej i więcej.
Nie wiem, czy byłam w stanie kogoś tym " ruszyć", ale mnie to ruszyło, a jeśli ja potrafiłam, to każdy potrafi, nie ma rzeczy niemożliwych.
Zawsze piszę chaotycznie, dawno nie pisałam notki, także liczę na wyrazy zrozumienia. Mam sto myśli na minutę, ciężko mi jest czytać to co piszę, bo nie zawsze na koniec mi się to podoba, ale w głębi serca wierzę w to, że kiedyś ktoś dzięki mojej notce weźmie swoje życie w garść i osiągnie swój cel w życiu, tak jak ja, bo życzę tego każdemu z całego serca! :)
KRAŚKA.
