MOJA MOTYWACJA
Jak zmotywowałam się do odchudzania ?
Zaczęło się od tego, że przestałam się sobie podobać i widziałam jak wyglądam jak się odżywiam i nic z tym nie robiłam. Jedząc trzy posiłki dziennie, nieregularnie, podjadając zwłaszcza wieczorami miałam straszne wyrzuty sumienia, jadłam i tyłam.
Motywacja? OD JUTRA. Najgorsze słowa w życiu, ale z moich ust padały codziennie. Wiele razy motywowałam się do tego by stracić kilka kilogramów, owszem ćwiczyłam, starałam się jeść zdrowiej, ale co z tego jak pokusa była silniejsza i stwierdziłam, że jak zjem sobie raz na dzień jedno małe ciasteczko nic się nie stanie! Zazwyczaj moje próby odchudzania kończyły się szybko, trwały 2-3 tygodnie, nie chudłam ponieważ nadal niezdrowo się odżywiałam, ciężko było mi zrezygnować z wielu potraw, ale także jadłam rzeczy które na pierwszy rzut oka wydawały się zdrowe, ale skład niestety mówił co innego. Moja motywacja nie była do końca szczera, chciałam się zmotywować, ale nie potrafiłam. Ciężko jest zrezygnować z wielu rzeczy w życiu i zmienić tak naprawdę wszystko. Tylko ile można patrzeć na siebie bez żadnych wyrzutów sumienia prowadząc niezdrowy tryb życia, widząc jak marnuje się swoje ciało wypełniając je tłuszczem?!. Naprawdę to coś strasznego. W końcu przyszedł dzień ostateczny. Stanęłam przed lustrem spojrzałam na siebie i pomyślałam, dlaczego tak wyglądam? Ponieważ sobie na to pozwalam. Dlaczego nie mogę się zmotywować? Jak nie dziś to kiedy? Znów sobie powiedzieć od jutra, po raz tysięczny i tak codziennie ? NIE! STOP. OD DZISIAJ. Dlaczego jest taka moja decyzja? Ponieważ mam już dosyć tego wiecznego mojego narzekania na swoje ciało, na swój wygląd, zakompleksiona baba siedząca na dupie przed telewizorem z paczką ciasteczek! NIE nie chce takiego życia, chce już naprawdę zacząć działać, chce zrobić coś czego nie będę żałować. Zmotywowałam się całkowicie i to jest już naprawdę bardzo duży krok do odchudzania! Zrezygnowałam ze słodyczy tak nagle, mimo że świat w nich pływa i bardzo często pojawiały się one w moim życiu. Fast foody także poszły w odstawkę i wcale nie żałuję że już nie zjem kebaba, po którym tak naprawdę nie miałam nic jak tylko odkładający się tłuszcz i ból brzucha, a nawet i czasem niesmak w ustach. Jak to możliwe że ktoś kto do tej pory spożywał takie rzeczy tak nagle mówi stop? Normalnie MOTYWACJA kluczem do sukcesu. Niestety sama nie jestem w stanie zmotywować się 100%, więc o pomoc zgłosiłam się do dietetyka. Teraz na pewno moja motywacja z dnia na dzień będzie coraz większa i nie chce znów się poddać, chce zrobić to do końca, nie na odwal się. Minęły dopiero 4 dni. Mój organizm dopiero przyzwyczaja się do regularnego i zdrowego odżywiania, ale nie narzekam, myślałam że będzie gorzej. Już 4 dzień bez słodyczy. Być może przechodząc obok działu ze słodyczami w sklepie mam ochotę poczuć jak smakuje czekolada, jednak wiem, że nie mogłabym tego zrobić! Trochę jeszcze boli, ale to przez to że przyzwyczaiłam swój organizm do słodyczy, jednak mam silną wolę, choć w to kiedyś nie wierzyłam, ale chociażby ktoś kusił mnie schabowym, pierogami z kapustą i grzybami czy czymś co naprawdę bardzo lubiłam jeść mam silną wolę i się nie dam pokusie! Jestem także przygotowana do tego, że będą wzloty i upadki. Jeśli teraz przez ten tydzień nie schudnę choć trochę, pewnie będzie mi przykro ponieważ staram się jak mogę i trzymam się zaleceń dietetyka, być może stracę wiarę w to że mi się uda, jednak nie poddam się, będę walczyć dalej, ponieważ nic od razu nie przychodzi, trzeba włożyć w to naprawdę ciężką pracę. Długa droga przede mną, mam nadzieje że nigdy się nie poddam, bo gdy to zrobię wtedy sobie tego nie wybaczę, naprawdę.
Każdy uważa, że trudno jest się zmotywować, ale nie jest to bardzo trudnym wyczynem. Owszem jest ciężko, w końcu powiedzieć sobie STOP i tak nagle zmienić wszystko, jednak warto. Nigdy nie będę żałować tej decyzji. Trzeba po prostu chcieć, trzeba sobie nawrzucać szczerze przed lustrem i skończyć ze starym JA, dążąc do sukcesu i wielkiej zmiany.
KRAŚKA
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz